सुक बहादुर SLC पास भए पनि कलेज पढ्न सकेन आर्थिक अबस्थाले गर्दा। ।२, ४ बर्ष गाउघरमै खेतिकिसानी गर्नथाळयो।जागिर पाउन गार्हो
रिष्ट पुस्ट खाइळागदो शरिर।आखिरमाशुक बहादुरले पुलिसमै जागिर खाने निधो गरयो।देशको सेबा पनि भन्न पाइने जागिर पानि खान पाइने!भबिष्य राम्रो।
।शुक बहादुर छानियो परहरि जबान को लागि।बुढा भ'का बा आमालाई र उसलाई पनि डर थियो माओवादि को फन्दा मा परिएलाकि भन्नेतर धन्न तेसतो भएन॥जागिर पक्का भएपछि बीबाह गर्ने सुर कस्यो र तेहिसाल बिहे पनि भयो।बिबाह पछि नियुक्ति पायो काठमानडूमा।भरखर भित्राएकी दुलहि बोकेर शुक बाहदु‍र हानियो काठमानडू।महगो शहर सागुरो डेरा दिन कट्दै गयो गारो सारो! शुक बहादुर को मुख्य काम बडेमान को लौरो बोक्नु ,हेल्मेट लगाएर आन्दोलनकारीलाई जतिसक्दो पिट्नु र तितर बितर पार्नु।थरि थरि को आन्दोलन को ढुगा मुढा खा;को अनुभब छ शुक बहादुरलाई।आज भोलि पेट्रोलियम पदार्थ को मुल्य बडेको बिरुद्दमा घनघोर आन्दोलन चलिरा'छ।शहरा' शुकबहादुर लाई सास्ति छ आजभोलि।धेरैलाई पिट्यो शुक बहादुरले यसपालि॥तर आजउसको दुर्भाग्य कुनै बिद्याथिनेताले हानेको डु'गाले शुक बहादुरको आखामा चोट लाग्यो रगत को धारा बगाउदै भीड बाट अलग पारियो शुक बहादुरलाइ!
साझ घर फिर्ने बेला सम्म रगत बगिरहेको थियो।डेरामा स्वास्नि मट्टितेलको जर्किन बोकेर शुक बहादुरको बाटो हेर्दै थिइन।"मट्टितेलको भाऊ बढेछ,भन्ने बिती्कै पनि पाइन्न रे, पैसा पनि छैन के गर्ने हो भन्दै शुक बहादुरको चोट सुमसुमाउदै गुनासो पोखन थालिन् शुक बहादुर भन्दैथियो एक दुई दिन बाटो हेरौ ,आन्दोलन चर्किरा'छ भाउ घटि पो हालछ् कि?!
शुक बहादुरकि बुढिलेजर्किन भुईमा राखेर शुक बहादुरलाई काख मा राखेर सुम्सुमाउन थालिन्।

सहदेब

Awesome

यस्तो पो कथा त यार ।

keep rolling...

हिमालीकेटोले साह्रै घत लाग्ने कथा सुनाए।
Can't stop laughing!

Tyo asti photo ma dekhaako Prahari ta haina Suka Bahadur?
poor guy

Sabai prahari jawan suk bahadur hun . sathiharu k garnu they are also citizen of Nepal .it does effects for everybody!!

Bichara Suk Bdr!

ch ch ch...

hey bro aaru pani yesto short stories chaina? was awesome dude

देशमा अशान्ति बढे पछि सुकबहादुरको सरुवा बिर्तामोडमा भयो । परेवाका जोडि झै सुकबहादुरकी पत्नि पनि संगे बिर्तामोड गइ । पहाडको हावापानिमा हुर्केकि, आफ्नो लोग्ने संग नछुटिन पर्दा तराइको पानि पनि उसलाइ राम्रै लागेको थियो । दु:खमा पनि हास्ने लोग्ने पाएर उ तेसै तेसै दंग हुन्थि । डेरा भाडा, खाना र अन्य खित्मित्रिङ बाट बचेको पैसा सुकबहादुरले घर पठाइदिन्थयो । थोरै भए पनि छोराको आर्जन खान पाउदा सुकबहादुरका बा आम दंग परेका थिए । देश र जनतालाइ सुरक्षा दिने भनेर सुकबहादुर दिन रात डियुटिमा खटिरहन्थ्यो । अघिल्लो पटक युद् बिराम हुदा सुकबहादुर दङ्ग थियो । त्यो भन्दा खुसि त उसकी जहान खुसी थिइ । सुकबहादुर भन्थ्यो अब देशमा शान्ति आउछ कि ? अनेक बहानामा देशै हल्लाउने बुद्दि त उ संग थिएन, तर अर्हाएको कुरा गरिहाल्थयो र खटाएको ठाउमा उसको ठुलो बेतको लठ्ठि लिएर पुगिहाल्थ्यो । आज बिहान पनि उ उसको ठुलो लाठो लिएर डिउटीमा खटिएको थियो । अलि अलि जाडो, झुल्के घाम संगै हसिलो मुख लिएर डिउटि गर्ने ठाउ वरिपरी आखा डुलाइ रहेको थियो । कोइ बुडा मान्छे देखे नि आफ्नि बा हुन कि भनेर झुक्किनथ्यो , कतै बुढि आइमाइ देख्यो भने आफ्नै आमा हुन कि भन्ने ठान्थयो । बा आमाको कल्पनामा डुब्दा डुब्दै उ बेस्सरि झस्कियो । उसका अगाडि केहि हुल मान्छेहरु बन्दुक र मेसिन गन लिएर देखा परे । सैनिक पोसाक लगाए पनि उनिहरु सैनिक नभएको सुकबहादुरले मेसो पायो । राइफलको अगाडि त्यो एउटा लठ्ठिले कसरी शान्ति कायम राख्ने, उसको 'शान्ति सेवा सुरक्षणम' संकटमा पर्यो । उसले बेस्सरी लस्टठ पक्ड्यो । बिचार गर्यो के गर्ने - उसको बिचार को संचार संगै उसको अगाडिबाट चलेको गोलिले उसले संसार छोड्यो । न त बा आमा भन्न पायो न त पानी नै । न त आफ्नि पियारीलाइ सम्झन पायो । उता उसकि पियारी पानि बिनाको माछा जस्ति भइ ।नेपाली जनतालाइ शान्ति दिलाउने रोजगारीबाट केही नेपाली जनताले उसलाइ सधैको लागि अवकाश दिए ।

कस्तो मनै छुने कथा हो बिच रा सोजा नेपाली दाजु भाई को दुखको रियल कथा सुन्दा मेरो मन रोयो

उता गाउँमा छोरोको माओवादीद्वारा हत्या भएको खबर पाएर सुक्बादुर्को बाउ आमा शोक ले मुर्छित भए ।छोरो ले बुडेस्काअल मा लालन्पालन गर्ला भ्न्ने उनिह्रुको सपना च्क्नाचुर भयो ।सुक बहादुर्को काज्कृया स्के प्छी उस्को बिध्वा प्त्नी गाउँ फ्र्की ।उस्को पेतमा दुई महिना को ब्चा भएको कुरा ससु ससुरो लाई सुनाइ ।यो खबर ले त्यो परिवार मा नयाँ खुशी को लहर आउन थाल्यो र उनिहरु ले निर्ने गरे कि,छोरो पाए "बुद्ध",छोरी पाए "शान्ति" नाम् राख्ने।

कति छिटो मार्दी हालेको सुक बहादुर लाई ।
उस्को काम बाट खुशी भएर उस्लाई अ्रिका मा ट्रैनिङ को लागि आउने बाकी छ
यह आयेर असाइल्म् फिले गरेर ग्रीन् कार्ड् लिनदिउन यार्।

साच्चे उदेक लाग्छ के हुन्छ होला । कति बिधुवा र टुहुरा त भइसके , अझ कति हुने हुन ? किन जनताको मुल्य नबुझेका होलान ? अहिलेको समस्या त मात्र राजनितिक समस्या हो तर यस पछिको सामाजि समस्या कसले हेर्ने ? के प्रजातन्त्र बिधुवाको खुशि फर्किन्छ ? के संबिधान सभाले टुहुराका दिन उजेलिन्छन ?

Himaliketo,

it's not only heart touching even burning yer ........ keep on posting my friend

well-done!

wowwwww awesome story keep posting hai thanks